De voorstad groeit

Ook in de voorstad zijn de mensen onverschillig. Toen Brussel nog een Brabants ding was, haalde men er in Aalst de schouders voor op . Zelfs toen Liedekerke en Denderleeuw, vanuit de voorstad zijn dat voordorpen, langzaam maar zeker veranderden, was het geen discussiepunt op café.

Aalstenaars zitten nochtans veel op café.

Maar dan is het daar dus, “de verfransing”. Geen invasie, geen verovering en al zeker geen vernietiging van mijn geliefde slaapstad aan de stinkstroom. Niet eens grote problemen, want doorgaans leven wij en zij, de nieuwkomers, gewoon vreedzaam naast elkaar.

En dat is dus het probleem.

In gemeenschappen die in korte tijd een grote instroom van nieuwkomers te verwerken krijgen, ontstaan aparte werelden. Fysiek wonen we wel in dezelfde stad, mentaal zitten we op een andere planeet.Voor teveel nieuwkomers is Aalst slechts een domicilie: voorts denken ze in Brussel. Velen werken in de anderstalige hoofdstad, anderen sturen er hun kinderen naar school.

In die gezapige en goed georganiseerde apartheid is Aalst nu verzeild geraakt. En de voorstad zal blijven groeien, want noch Aalst noch Brussel zal zich laten verleggen. Mensen zullen evenmin, na al die eeuwen, stoppen met migreren. Mogen we de instroom managen? Of zullen diegenen die beweren te geloven in de maakbaarheid van de samenleving, nu plots pleiten voor laissez faire, laissez passer?

Taallessen dus, en integratiecursussen. Niet verplicht, wel gewenst. Trouwens ook door nieuwkomers, want er bestaan in Vlaanderen wachtlijsten voor alles en dus ook voor taallessen (mogelijk is die wachtlijst bewust, als eerste les in integratie). Een ander belangrijk initiatief is huiswerkbegeleiding voor allochtone kinderen. Als scholier heb ik me daar zelf nog aan gewaagd. Wanneer mijn mohammedaanse pupillen dan woorden met th moesten leren, dicteerde ik hen steevast zinnen als “de katholiek is sympathiek”. Let wel, dit was voor Vangheluwe, ik zou mijn indoctrinatie nu anders aanpakken.

En ja, nu willen we ook onze eigen identiteit meer gaan benadrukken. Dit luik van integratie is meer omstreden, maar minstens even essentieel. Nieuwkomers hebben immers baat bij een duidelijk kader, een wervend alternatief voor hun oude context. Zelfs iets onnozel als een vlag kan helpen om de diversiteit van dit land voor Nieuwe Belgen te illustreren.

Banbliksems voor dat soort nationalisme zijn populair. Maar je kan er moeilijk omheen dat landen met een sterke nationale identiteit, wij denken Nederland, betere voorbeelden zijn van succesvolle integratie. Kijk naar allochtone Nederlanders, dat zijn ook gewoon hollanders. Zonder complexen.

Dat kan misschien een tweede les in integratie zijn: Vlamingen bulken van de complexen. In Vlaanderen is het al een probleem als een bestuursmeerderheid het woord Vlaams op briefpapier durft drukken. Zoveel zelfhaat, zoveel frustratie, dat al wat Vlaams is wel verdacht moet zijn, “te beladen” en toch best anders heet.

Kan je het nieuwkomers verwijten dat ze niet altijd snel geneigd zijn zich in zo een volkje in te passen? Wat niet een beetje van zichzelf houdt, kan niet aantrekkelijk zijn. In plaats van de handen in elkaar te slaan voor een nieuw en intercultureel Vlaanderen dat niet alleen groeit maar ook bloeit, voor een stad die ook een echte samenleving is, hakken we liever op elkaar in, bespuwen we onze eigen naam. Zoveel gekrakeel.

De ene zegt dit en de andere dat. En… ach, enzovoort, enzovoort.

Advertenties

3 thoughts on “De voorstad groeit

  1. Marijke Walgraeve schreef:

    ik ben het eens met het gros van dit artikel. We moeten alleen oppassen dat een vraag naar integratie of naar een duidelijk kader niet versmelt met een vraag naar uitbanning. Waar eindigt Vlaams Belang en waar begint N-VA? Ik vrees dat dit voor niemand meer duidelijk is. Ik heb ook iets tegen discours waar ‘zij zich moeten integreren’ en ‘wij gehersenspoeld worden’. Vreemdelingen vragen zelf naar opleiding om zich te kunnen integreren via werk. En ik kan het weten, want ik werk erin. Als mensen de taal nodig hebben om bv werk te hebben en te houden, gaan ze deze automatisch willen aanleren.
    Haatdiscours werkt zowel naar inlanders, als naar nieuwkomers negatief. En ik vrees dat ook uit een goed ondersteund, en verstandig artikel zoals dit, steeds weer door dezelfde mensen, een aantal zinnen worden gelicht om een meer extreem standpunt te schragen.
    Ik zou aan N.V-A. willen vragen dat zij aan de mensen duidelijk maken dat zij een menselijk én verstandig beleid willen voeren inzake vreemdelingenbeleid. Of is dat niet zo?

  2. Bruno Morez schreef:

    Twee bedenkingen;

    Er komen dan wel meer ‘allochtone’ nieuwslezers op de Nederlandse tv, maar of de integratie daar zo geslaagd is? Voorbeelden genoeg (in het post Pim Fortuyn tijdperk) van discussies over ‘de Nederlandse identiteit’, spanningen tussen verschillende etnische groepen. Wat te denken van ‘banlieus’ zoals de Bijlmer?

    Idem met bv. Zweden of Noorwegen. Daar vragen ze zich heel hard af hoe ze die nieuwkomers moeten rijmen met hun toch wel vrij homogene samenleving. Dat de problemen daar minder zijn zou wel eens vooral kunnen liggen aan het verhoudingsgewijs minder aantal migranten.

    En twee:

    “Vlaanderen is het al een probleem als een bestuursmeerderheid het woord Vlaams op briefpapier durft drukken. Zoveel zelfhaat, zoveel frustratie, dat al wat Vlaams is wel verdacht moet zijn, “te beladen” en toch best anders heet.”

    Niet al wat Vlaams is beladen en verdacht. Niemand doet lastig over de ‘Vlaamse’ regering, de VRT, een ‘Vlaamse’ krant. Het wordt beladen als een bestuursmeerderheid beslist dat de beste optie om het Vlaamse karakter van een stad te benadrukken door een schepen van Vlaamse zaken te installeren die Vlaamse Leeuwtjes op de straatbordjes wil plakken en vendels wil uitdelen.

    • michaeldevoldere schreef:

      @Bruno: Je merkt toch dat de Vlaamse Leeuw veel meer geproblematiseerd wordt dan de Belgische driekleur. Zelfs het gelijknamige lied (toch de officiële hymne van de Vlaamse Gemeenschap) wordt in veel kringen verdacht bevonden. Die “bevlagging” is in Aalst heel duidelijk niet de essentie. Maar het lijkt mij logisch dat bv een Vlaams embleem in het straatbeeld kan helpen om visueel duidelijk te maken dat men niet meer in de Brusselse regio is. De rest van onze ingewikkelde staatshuishouding kan in je cursus integratie, maar met je straatnaambord kan je dat onderscheid al eens onderlijnen.

      Over Nederland: natuurlijk is dat niet de perfecte interculturele samenleving. Maar ze staan veel verder dan wij. Iets wat je o.a. kan zien aan het aantal allochtone opiniemakers/ BN’ers. En ja, je hebt probleemwijken als de Bijlmer, maar ga daar gerust maar eens rondvragen: je zal alleen het Nederlands nodig hebben. Dat heeft er natuurlijk ook mee te maken dat Nederland een eentalig land is, maar ook dat ze veel meer dan Vlamingen op hun taal staan. En dus moet je als nieuwkomer veel sneller eigen maken. Da’s een voorbeeld, vind ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: