Waarom mensen Bart De Wever haten

Bart De Wever. Love him or hate him, er lijkt geen tussenweg te zijn. De N-VA-voorzitter wordt opgehemeld en uitgespuwd. Je bent ofwel (hevige) fan, ofwel (vurige) tegenstander. Onverschillig ben je nooit.

Hoe komt het toch dat De Wever, meer dan andere politici, zo hevige gevoelens oproept? Het werd hem gevraagd in De Kruitfabriek, de actuashow op VIER. Volgens De Wever ligt dat aan de standpunten die zijn partij inneemt. Omdat die standpunten zo helder ingaan tegen het status-quo, roepen ze veel weerstand op. Dat is een slim antwoord, maar het klopt niet.

Het ligt allemaal aan De Wever zelf.

Los van de standpunten die hij inneemt en los van het politieke pad dat hij de laatste jaren heeft uitgezet, staat het als een paal boven water dat De Wever het grootste politieke talent van zijn generatie is. Alleen al retorisch steekt hij sinds jaren met kop en schouders boven de concurrentie uit. Het is ook pijnlijk duidelijk dat hij veel meer intellectuele bagage heeft dan de meeste andere toppolitici. Veel ideologische tegenstanders van de N-VA hebben ook de eerlijkheid om dat ruiterlijk toe te geven. Maar de sterktes van De Wever zijn ook zijn zwaktes. Niemand houdt van het slimste jongetje van de klas.

Er is nog iets anders met De Wever, iets wat hem nog veel meer dan zijn intelligentie en zijn populariteit wordt kwalijk genomen. De N-VA-voorzitter weigert koppig te beantwoorden aan clichés. Het oude, gekoesterde stereotype van de verzuurde, vendelzwaaiende Vlaams-Nationalist in korte broek, met een norse ringbaard en heel wat romantiek – het is gewoon niet toepasbaar op De Wever. De N-VA is onder leiding van de Antwerpenaar gaan staan voor een redelijk en rationeel nationalisme. Vlaams zelfbestuur: niet omdat het onze lotsbestemming als volk zou zijn, maar omdat het op basis van een onderbouwde analyse van de Belgische structuren de beste en meer democratische oplossing is.

Je kan het makkelijk oneens zijn met de redeneringen van De Wever, maar één ding kan je niet: ontkennen dat het wel degelijk redeneringen zijn. Dat erover is nagedacht, dat het niet gewoon 19de eeuwse romantiek is.

De analyse van De Wever is ook volstrekt democratisch. Je kan de N-VA onmogelijk een gebrek aan fatsoen of democratisch gehalte verwijten. En ook dat wordt De Wever kwalijk genomen: hij heeft het Vlaams-Nationalisme losgeweekt uit het bruine hoekje waar het Vlaams Blok de Vlaamse Beweging had ingeduwd. De ideologische tegenstanders van het Vlaams-Nationalisme hebben lange tijd gretig gebruik gemaakt van het Vlaams Blok om de legitimiteit van het hele Vlaams-Nationalisme te ondergraven. Elke stem die De Wever nu bij Dewinter gaat halen, maakt het antiracistische argument tegen het Vlaams-Nationalisme zwakker. Het drijft sommige tegenstanders bijna tot wanhoop.

Het allerergste is nog dat De Wever humor heeft. Heel lang werd het beeld van de humorloze Vlaams-Nationalist door een bepaald progressief clubje gretig gecultiveerd. Maar De Wever werkt op de lachspieren, met een vaak kurkdroge, intelligente en vooral zeer snelle stijl. Hemeltergend voor wie altijd heeft beweerd dat je wel een heel erg droeve apostel moet zijn om te geloven in het nut, het belang en zelfs de schoonheid van de Vlaamse gemeenschap. Het is precies hierom dat er vaak met veel frustratie zuur gesproken wordt over de deelnames van De Wever aan de televisiequiz “De (Aller)Slimste Mens Ter Wereld”. Niet omdat De Wever ooit tegen politici in spelprogramma’s gekant was, niet eens omdat die quiz het begin vormde van zijn brede en grote populariteit: maar omdat De Wever in de Woestijvis-quiz komaf maakte met de oude clichés over “de” Vlaams-Nationalist.

Veel oude tegenstanders van het Vlaams-Nationalisme nemen moeilijk afscheid van hun vooroordelen. De gekoesterde clichés leven voort in de kritiek die De Wever elke dag krijgt. Het veelgehoorde verwijt “Calimero” is in feite niets meer dan een nieuwe versie van een oud verwijt; dat van de kaakslagflamingant. Door De Wever, en de rest van de N-VA graag voor te stellen als “een bende Calimero’s” appelleert men aan de herinnering van de flamingant die in alles een kaakslag ziet. Of dat beeld ooit representatief was is een apart debat waard, maar feit is dat dit cliché springlevend is in de geesten van sommige nostalgische progressieven.

Een ander geliefd cliché is de flamingant als verdachte randfascist. Alles wat Vlaamsgezind is voorstellen als een bruine bende was lange tijd de meest efficiënte strategie tegen het Vlaams-Nationalisme. De Wever is heel moeilijk in zo een hoekje te drummen. Maar je ziet wel dat alles goed is om het toch maar te proberen: een foto na een debatavond met Jean-Marie Le Pen, een historische kritiek op late excuses voor de oorlog, zelfs de grafzerk van vader De Wever: het is allemaal goed genoeg om De Wever aan het collaboratieverleden te linken. Het illustreert de wanhoop die De Wever heeft veroorzaakt.

Op de populariteit van De Wever staat een houdbaarheidsdatum. Maar wat hij heeft verwezenlijkt, zal zijn eigen politieke carrière wellicht overleven. De Wever heeft – en dat is zonder twijfel zijn grootste historische verdienste – het nationalisme in Vlaanderen een andere perceptie gegeven. Hij heeft dat gedaan met zijn discours en met zijn teksten, maar het meest van al nog met zijn stijl en zijn persoonlijkheid.

Mensen koesteren hun clichés en nemen er moeilijk afstand van. De Wever geeft sommige van zijn tegenstanders geen andere keus dan het na lange tijd eindelijk over een andere boeg te gooien.

Je zou een mens voor minder haten.

Advertenties

6 thoughts on “Waarom mensen Bart De Wever haten

  1. Erik vandaelle schreef:

    Veel tegenstrevers haten BDW omdat ze in hem een ernstige bedreiging zien voor hun machtsposities en de daaraan verbonden inkomsten.

  2. Dirk Van Pamel schreef:

    Doordachte analyse. Knap. Ik denk overigens dat BDW’s grootste verwezenlijking is dat hij de andere partijen constant en scherp uitlokt en hen zo verplicht om zelf veel duidelijker en scherper hun standpunten te formuleren. Zo ontmaskert hij ook telkens weer het verschil tussen de belofte en de daad van die partijen. Op die manier zwengelt hij meer dan ooit het democratische debat aan over waar we met onze maatschappij (stad, gemeente, Vlaamse, Belgische, Europa, …) naar toe willen. En betrekt hij de kiezer daar zeer participatief bij. Zijn grootste verdienste zal ongetwijfeld zijn dat met hem in de arena, hij de andere politieke partijen intellectueel op de knieën dwingt om transparanter naar hun kiezers te formuleren wat ze met de organisatie van de samenleving van plan zijn. En hen aan hun beloftes houdt. Dat wordt bijv. al pîjnlijk duidelijk in de tweespalt waarin de OpenVLD is terechtgekomen met Di Rupo I. Maar ook links zal zichzelf in hun eigen spiegel door zijn debat hard tegenkomen.
    De kiezer kan hem alleen maar dankbaar zijn voor zoveel duidelijkheid die hij bij alle partijen doet uitlokken.

  3. Debruyne schreef:

    Goede analyse: Bart zegt zoals het is en vraagt democratie, ongehoord in la belziek. Tegenstrever staat daar met een berg leugens en vooral nijd. Maar onze politieke kaste en particartie heeft het zichzelf aangedaan. Gennez en Croo waren al principieel tegen een Vlaams front. Beke draaide zijn kar. Hoe praat ge dat oit recht?

  4. jacky schreef:

    Bart De Wever niet verzuurd, geen kaakslagflamingant en geen Calimero? U hebt het wellicht over iemand anders met dezelfde naam.

  5. bb schreef:

    bart, is dom bezig zijn verstand is mee weggegaan met zijn illegale vermageringskuur, 75 euro voor 1 jointje, puur om het geld die kloon gaat het helemaal kapotmaken voor de rustige en medicinale gebruiken denk tog eens na alcohol is zelfs schadelijker op lange termijn maar da kan je overal kopen.. er lopen hier zoveel domme mensen rond op de aarde..

  6. Bens walter schreef:

    Het was hem niet om postjes te doen …….. hij is ondertussen wel de dikstbetaalde (ondanks zijn vermageringskuur) politicus in Belgie. Zijn “Calimerogedrag” heeft hem inderdaad geen windeieren gebracht (Wie stemt er nu niet voor de “underdog” ?).

    Ondertussen moet hij niet anders doen dan branden blussen binnen zijn eigen partij …… nogal wat opportunisten zijn inderdaad op diens kar gesprongen.

    Wil hij Belgie behouden of veranderen ? Hij draait over deze kwestie rond de pot, zoals een “supertjeef”.

    Volgens zijn partijstatuten wil hij Belgie weg …….. zijn strategie is dan ook … verzuring te scheppen bij de Vlaming en de anti-politiek te voeren, want overal waar zijn NVA niet mee bestuurt, wordt er “slecht” bestuurd. Het is een taktiek als een ander, maar wat als die taktiek slaagt ? …….. ik hou echt mijn hart vast voor het geval NVA echt de feitelijke macht in handen heeft, ik verwacht niet dat onze samenleving er gaat op verbeteren, …….. omwille van te verwachten “stemmmenopbrengst”, laat hij zijn “secondanten” onrust zaaien in sociale organisaties (waarmee ik niet heb gezegd dat de leiding van die sociale organisaties “de” ethiek eerbiedigt eh), maar ik kan me voorstellen dat de vrijwilligers in die organisaties wel eens gaan nadenken over hun vrijwilligerswerk ……. gaan de “opportunistische” leden van de NVA dit werk overnemen ?

    Enfin, veel warmte en mededogen moet je niet verwachten van BDW en zijn NVA, genuanceerde standpunten innemen geldt enkel als er stemmenwinst mee te halen is, …..

    ….. spijtig dat de bevolking dit niet ziet.

    “De kracht van verandering”, op deze manier ? Nee, laat maar !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: