Kiespijn

“Hallo?”

“Dag, mijnheer, het is voor een peiling.”

“Peiling?”

“Politieke peiling, mijnheer. Als er vandaag verkiezingen zouden zijn, voor welke partij zou u dan stemmen?”

“Goh.”

“Ik zal anders de verschillende mogelijkheden voor u opnoemen, mijnheer. Er is bijvoorbeeld de partij Groen.”

“Ik vind Groen wel leuk. Zeker sinds ze dat uitroepteken hebben laten vallen: dat maakt het toch wat minder schreeuwerig. Ik vind het goed dat er een partij is die hamert op het milieuthema. Op dagen met zon en een zwakke kritische wind vind ik het zelfs een sympathiek partijtje. Maar op de meeste andere dagen zijn economie en staatshervorming belangrijke thema’s, en ik vind dat Groen daar geen sterk genoeg of voldoende uitgesproken standpunt heeft. Neen, toch maar niet Groen.”

“Geen probleem, mijnheer, er zijn nog partijen genoeg. Op mijn papier staat bijvoorbeeld ook nog CD&V.”

“Ik snap het idee achter CD&V wel. Een partij die probeert, zo goed en zo kwaad als dat gaat, om gematigdheid en centrumdenken te verbeelden. Ik denk dat zoiets wel past bij Vlaanderen. CD&V is de partij die meer dan ideologie praktijk  predikt en zich vooral wil bezighouden met het concrete beleid. En dat zou ik kunnen steunen, áls CD&V de mensen zou hebben waar je echt vertrouwen in kon stellen. Mensen die je spontaan zou willen volgen. En ik zie die niet bij de christen-democraten. Ook al vind ik het fijn dat ze die C hebben laten staan en zich onophoudelijk inzetten voor ondergewaardeerde lettertekens als de ampersand en de accolade: toch maar geen CD&V.”

“Dat heb ik vandaag nog gehoord, mijnheer. Misschien is SP.a wel iets voor u?”

“Ah, SP.a. De socialisten zijn de enige politieke strekking waarmee ik me wat verbonden voel. Wist u dat mijn overgrootvader zijn huisje ooit heeft verkocht voor een zak meel? Geen van mijn beide grootvaders heeft kunnen doorstuderen, hoewel ze er allebei slim genoeg voor waren. Het is vooral dankzij socialisten dat mijn familie zich heeft kunnen emanciperen – ik ben daar dankbaar voor. Maar dat is het probleem van SP.a: ik associeer het socialisme vooral met die verwezenlijkingen van het verleden. De SP.a lijkt mij een partij met een rijke geschiedenis, maar duidelijke toekomstkeuzes hebben ze nog niet gemaakt. Misschien dat ik ooit voor hen kies, als ze zelf hebben gekozen wat voor partij ze vandaag willen zijn.”

“Goed, goed, geen SP.a dan. Wat hebben we hier nog… Open VLD?”

Open VLD is me teveel een omgekeerde CD&V: ik heb de indruk dat zij veel capabele mensen hebben, maar dan weer teveel ideologie. Grote theorieën, die dan nog niet eens in de praktijk worden omgezet. En ik vind die “Open” voor de naam opzichtig. Zijn de andere partijen dan gesloten? Misschien associeer ik ze nog teveel met Verhofstadt, die ik altijd een bullebak heb gevonden. Ik kom uit Aalst, en daar is er een heel volks en sociaal liberalisme. Als de nationale partijleiding dat eens zou uitdragen, zou ik het misschien nog overwegen. Maar nu? Laat maar.”

“Tjah, mijnheer, we zijn bijna aan het einde van het lijstje. Er is wel nog N-VA, en dat is wel populair de laatste tijd…”

N-VA! Een moeilijke, vind ik. Het Vlaamse aspect en de conservatieve inslag vind ik dapper en goed. Maar op economisch vlak zijn ze me vaak wat te eenzijdig. Ik vind ook dat ze te weinig aandacht hebben voor sociale zaken. Een meer autonoom Vlaanderen, allemaal goed en wel, maar ik wil ook een warm en een beter Vlaanderen – en daar hoor ik dus te weinig over. En Cultuur! Er is weliswaar geen enkele partij die genoeg oog heeft voor Cultuur, maar van Vlaams-Nationalisten verwacht ik dat toch meer – want als zelfs flaminganten onze cultuur niet meer hoog in het vaandel dragen, wie dan wel?”

“Mijnheer, zou het kunnen dat u eigenlijk niet weet voor u gaat stemmen?”

“Nu u dat zo zegt: dat zou eigenlijk wel kunnen, ja. Maar ik hou niet zo van blanco stemmen. Dus zal ik toch moeten beslissen…. Voor wanneer zijn die verkiezingen juist?”

“Oktober, mijnheer. Maar die zijn eigenlijk lokaal. Om regionaal te stemmen is het wachten tot 2014.”

“Maar we zijn nog maar maart 2012!”

“Ja, maar het is voor een peiling, mijnheer.”

“Dus, na een ellenlange periode van politieke instabiliteit zitten we nu eindelijk in een paar maanden rust – tot de precampagne voor de gemeenteraadsverkiezingen losbarst. Het zijn moeilijke tijden waarin moeilijke beslissingen zich opdringen. En dan verdoet men mijn tijd met een zoveelste peiling?”

“Zoiets, mijnheer.”

“Goeiemiddag, juffrouw.”

“Goeiemiddag, mijnheer.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: